Zaznacz stronę

Baza wiedzy

Dla eksportera
Home | Dla eksportera | Incoterms

INCOTERMS

Co to są incoterms? Do czego się je stosuje? Jakie reguły obejmują, a jakich nie? Dla kogo będą przydatne i jakie grupy wśród ich użytkowników wyróżniamy? To i więcej w artykule poniżej. 

  1. Czym są Incoterms?
  2. Zakres stosowania
  3. Czego nie obejmują Incoterms?
  4. Zasady Incoterms
  5. Formuły Incoterms 2010
  6. Trzy najczęściej występujące zasady Incoterms
  7. Pozostałe reguły Incoterms

 

Czym są Incoterms?

Incoterms to zbiór regulacji określających warunki wymiany handlowej między sprzedawcą i kupującym (eksporterem i importerem). Zostały opracowane w celu ograniczenia nieporozumień pomiędzy dostawcami i odbiorcami w handlu międzynarodowym, w związku z występowaniem różnic dotyczących praktyk i zasad handlu pomiędzy ich krajami.

Formuły te były kilkukrotnie nowelizowane, najnowsza wersja powstała w 2010 roku.

 

Zakres stosowania

Incoterms zajmują się kwestiami związanymi z transportem produktów od sprzedawcy do nabywcy. Obejmuje to m.in.:

  • przewóz produktów,
  • rozliczenie odpowiedzialności eksportowych i importowych,
  • pokrycie kosztów, w tym transportu i ubezpieczenia,
  • przeniesienie ryzyka za stan produktów w różnych punktach procesu transportowego.

Incoterms są używane zawsze w połączeniu z lokalizacją geograficzną. Incoterms określają również moment przeniesienia praw własności.

Ułatwiają one i przyspieszają zawieranie umów oraz dają większą gwarancję prawidłowości obrotu handlowego niż inne warunki dostaw ustalone indywidualnie. W znaczący też sposób redukują nieporozumienia wynikające z braku precyzyjnej znajomości praktyk handlowych oraz określają odpowiedzialność każdej ze stron w sposób prosty, bezpieczny i zrozumiały.

 

Czego nie obejmują?

Reguły Incoterms nie zajmują się:

  • stosunkami między spedytorem i przewoźnikiem oraz ubezpieczycielem, co jest często błędnie interpretowane,
  • transferem i przeniesieniem praw własności,
  • precyzowaniem prawa właściwego dla realizacji umowy i jurysdykcji,
  • normowaniem warunków płatności i stosunków z bankami.

Co więcej nie obowiązują w zakresie w jakim umawiające strony, rozstrzygając kwestie kosztów i odpowiedzialności za dostawę, postanowiły inaczej.

 

Zasady Incoterms:

  1. Oficjalną wersją językową jest wersja angielska.
  2. Zastosowanie tych terminów zależy od woli stron i powinno zostać zaznaczone w kontrakcie.
  3. Incoterms odnoszą się wyłącznie do stosunków między sprzedającym a kupującym i nie dotyczą osób trzecich.
  4. Strony mogą wprowadzić do reguł zmiany lub uzupełnienia, odpowiadające warunkom branży lub potrzebom stron.
  5. Postanowienia umowne tzn. zmiany i uzupełnienia, mają pierwszeństwo przed postanowieniami reguł.
  6. Dostawa następuje przez wydanie towaru nabywcy lub osobie przez niego upoważnionej (np. przewoźnikowi, spedytorowi), a jeśli nie stawią się w miejscu i czasie dostawy, towar uważa się za wydany i zostaje składowany na koszt i ryzyko kupującego.
  7. Towar postawiony do dyspozycji kupującego w miejscu i czasie dostawy musi być wyraźnie zidentyfikowany jako przedmiot umowy.
  8. Incoterms zachowuje pewien poziom ogólności.

 

Formuły Incoterms 2010

Reguły ujęte w Incoterms podzielone zostały na grupy, zróżnicowane ze względu na wspólne dla poszczególnych grup warunki, m.in. opłaty za transport i ubezpieczenie, moment przeniesienia ryzyka (a tym samym zrealizowania dostawy, co jest bezpośrednio związane z zagadnieniami dotyczącymi płatności za zrealizowany kontrakt), odpowiedzialności za formalności oraz koszty związane z odprawami celnymi eksportowymi i importowymi.

  • Grupa EDeparture – Sprzedający udostępnia towar do dyspozycji kupującego we wskazanym punkcie wydania. Sprzedający nie jest zobowiązany do zapewnienia odprawy celnej eksportowej, jak również nie ponosi kosztów ani ryzyka załadunku towaru.
  • Grupa FMain Carriage Unpaid – Grupa „F” zobowiązuje sprzedającego do dokonania odprawy celnej eksportowej. Sprzedający nie opłaca zasadniczych kosztów transportu ani ubezpieczenia.
  • Grupa CMain Carriage Paid – Sprzedający zawiera umowę przewozu i ponosi jego koszty. Sprzedający jest również zobowiązany do dokonania odprawy celnej eksportowej. Ryzyko zostaje przeniesione na kupującego w momencie nadania towaru. Wszelkie dodatkowe, wynikłe po załadunku, koszty związane z transportem oraz innymi zdarzeniami obciążają kupującego.
  • Grupa DArrival – Sprzedający jest zobowiązany do dostarczenia towaru do określonego miejsca lub portu przeznaczenia.

 

Trzy najczęściej występujące zasady Incoterms:

 

EXW

Ex-Works

(z zakładu)

 

  • Kupujący ponosi prawie wszystkie koszty i ryzyko podczas całego procesu wysyłki
  • Jedynym obowiązkiem sprzedawcy jest zapewnienie dostępu do towarów
  • Kiedy kupujący otrzyma dostęp do towarów, reszta należy do niego (włącznie z załadunkiem)

 

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

w magazynie lub biurze sprzedającego albo w innym miejscu, gdzie następuje odbiór towaru.

DAP

Delivered At Place

(dostarczone do miejsca)

 

  • Sprzedawca pokrywa koszty transportu i bierze na siebie ryzyko związane z dostarczeniem towarów pod uzgodniony adres
  • Towary są uznawane za dostarczane, kiedy znajdują się pod ustalonym adresem i są gotowe do rozładunku
  • Obowiązują takie same zasady dotyczące eksportu i importu jak w przypadku DAT (dostarczone do terminalu)

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

kiedy towary znajdą się we wskazanym miejscu i zostaną przygotowane do rozładowania.

DDP

Delivered Duty Paid

(dostarczone, cło opłacone)

 

  • Sprzedawca ponosi prawie całą odpowiedzialność podczas trwania procesu transportu
  • Pokrywa on koszty transportu i bierze na siebie ryzyko związane z dostarczeniem towarów pod ustalony adres
  • Sprzedawca przygotowuje też towary do rozładowania, wypełnia zobowiązania eksportowe i importowe oraz reguluje wszelkie opłaty celne

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

kiedy towary znajdą się we wskazanym miejscu i zostaną przygotowane do rozładowania.

 

 

Pozostałe reguły Incoterms

 

CIP

Carriage And Insurance Paid To

(koszty transportu i ubezpieczenie opłacone do)

 

  • Sprzedawca ma takie same obowiązki jak w przypadku reguły CPT (koszty przewozu do) z jedną różnicą: sprzedawca opłaca również ubezpieczenie towarów
  • Sprzedawca jest zobowiązany jedynie do zakupu minimalnego ubezpieczenia
  • Jeśli kupujący chce skorzystać z bardziej kompleksowych usług ubezpieczeniowych, musi je sam zamówić

 

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

kiedy przewoźnik kupującego odbierze towary.

 

DAT

Delivered At Terminal

(dostarczone do terminalu)

 

  • Sprzedawca pokrywa koszty transportu i bierze na siebie ryzyko związane z dostarczeniem towarów do określonego terminalu
  • Terminalem może być lotnisko, magazyn, droga lub plac kontenerowy
  • Sprzedawca organizuje odprawę celną i rozładowuje towary na terminalu
  • Kupujący organizuje odprawę importową i wszelkie powiązane czynności

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

na terminalu.

 

FCA

Free Carrier

(franco przewoźnik)

 

 

  • Obowiązkiem sprzedawcy jest przekazanie towarów przewoźnikowi kupującego w ustalonej lokalizacji
  • Sprzedawca musi również przygotować towary do eksportu

 

 

 

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

kiedy przewoźnik kupującego odbierze towary.

 

 

CPT

Carriage Paid To

(koszty transportu opłacone do)

 

  • Takie same obowiązki sprzedawcy jak w przypadku reguły FCA (franco przewoźnik) z jedną różnicą: sprzedawca opłaca koszty dostawy
  • Tak jak w przypadku FCA, sprzedawca musi przygotować towary do eksportu

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

kiedy przewoźnik kupującego odbierze towary.

 

FAS

Free Alongside Ship

(franco wzdłuż burty statku)

 

  • Sprzedawca ponosi wszelkie koszty i ryzyko aż do momentu dostarczenia towarów pod statek
  • W tym miejscu ryzyko przejmuje kupujący i to on zajmuje się odprawą eksportową i importową

 

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

kiedy towary zostaną dostarczone pod statek.

 

FOB

Free On Board

(franco statek)

 

  • Sprzedawca ponosi wszelkie koszty i ryzyko aż do momentu załadowania towarów na statek
  • Zajmuje się on również odprawą eksportową
  • Kupujący przejmuje całą odpowiedzialność, gdy towary znajdą się na statku

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

kiedy towary zostaną dostarczone na statek.

 

 

CFR

Cost And Freight

(koszt i fracht)

 

  • Sprzedawca ma takie same obowiązki jak w przypadku reguły FOB (franco statek), ale musi także opłacić koszt dostarczenia towarów do portu
  • Tak jak w przypadku FOB kupujący przejmuje całą odpowiedzialność, kiedy towary znajdą się na statku

 

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

kiedy towary znajdą się na statku.

 

CIF

Cost, Insurance And Freight

(koszt, ubezpieczenie i fracht)

 

  • Sprzedawca ma te same obowiązki co w przypadku reguły CFR, ale pokrywa również koszty ubezpieczenia
  • Podobnie jak w przypadku reguły CIP wystarczy, że wykupi minimalne ubezpieczenie
  • Jeśli kupujący chce skorzystać z bardziej kompleksowych usług ubezpieczeniowych, musi sam za nie zapłacić

 

Przeniesienie ryzyka ze sprzedającego na kupującego:

kiedy towary znajdą się na statku.